Φιλαλήθης και θαρραλέος ό Βαρούχ, έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Νηρίου και υπήρξε αφοσιωμένος ακόλουθος και γραμματέας του προφήτη Ιερεμία. Όταν ήταν φυλακισμένος ό Ιερεμίας, ό Βαρούχ έγραψε με υπαγόρευση του προφητείες, με την εντολή να τις αναγνώσει στο λαό σε ήμερα νηστείας. Αλλ' ό βασιλιάς Ιωακείμ, όταν πληροφορήθηκε το πράγμα, αντί να επωφεληθεί από τις νουθεσίες του προφήτη, έριξε το βιβλίο του στη φωτιά. ΟΙ προφητείες όμως εκείνες, γράφηκαν και πάλι. Ό Βαρούχ υπέστη και φυλάκιση, διότι οι Ιουδαίοι τον μισούσαν για τη φιλαλήθη και θαρραλέα του γλώσσα. Τον κατηγορούσαν μάλιστα, ότι αυτός παρακινούσε εναντίον τους τον προφήτη Ιερεμία. Όταν οι Ιουδαίοι κατέφυγαν φοβισμένοι στην Αίγυπτο για τη στάση τους κατά του βασιλιά της Βαβυλώνας, μαζί με τον Ιερεμία πήγε εκεί και ό Βαρούχ. Ραβινιστική παράδοση αναφέρει, ότι αυτός μετά το θάνατο του Ιερεμία επανήλθε στη Βαβυλώνα. Ό Βαρούχ στο ομώνυμο του βιβλίο μέσα στην Άγια Γραφή, προλέγει καθαρά για την ενανθρώπηση του Κυρίου Ιησού Χριστού.


Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Προφητικής αξιωθείς λαμπηδόνας, Ιερεμία τω κλεινώ συνεδέθης, και τούτω όμοδίαιτος έγένου σοφέ' όθεν προηγόρευσας, θεηγόρω σου γλώττη, την του Λόγου κένωσιν, εις άνάπλασιν κόσμου· ης μετασχόντες πίστει άληθεί, Βαρούχ Προφήτα, ένθέως τιμώμεν σε.