Ό όσιος Βουκόλος τιμάται σαν ό πρώτος επίσκοπος της Σμύρνης, πού εκλέχθηκε και εγκαταστάθηκε από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, όταν αυτός πήγε στην Έφεσο και είχε την επιστασία των Εκκλησιών της Μικράς Ασίας. Στη διακονία του αυτή, ό ζηλωτής αυτός Ιεράρχης, υπηρέτησε με όλη την ευσυνειδησία, τη θερμότητα και την αυταπάρνηση των ηρωικών και μαρτυρικών εκείνων χρόνων. Υπήρξε πραγματικός πατέρας προς τους χριστιανούς του και στη διδασκαλία και στην υπεράσπιση τους, όταν κινδύνευαν από τους εχθρούς του Ευαγγελίου. Προς δε τα ειδωλολατρικά πλήθη, συμπεριφερόταν με θαυμάσια σύνεση και αγάπη, προσέχοντας μεν να μη τα ερεθίζει, αλλά και προσπαθώντας με όλη του την τέχνη, να ελκύει πολλούς απ' αυτούς στη χριστιανική πίστη. ΟΙ προς τιμήν του εκκλησιαστικοί ύμνοι τονίζουν την ειλικρινή πίστη του, την ανυπόκριτη αγάπη του, την καθαρότητα του νου του και το ύψος της ταπείνωσης του. Θεωρούν μάλιστα ότι ό άγιος Βουκόλος υπέδειξε διάδοχο του τον ιερό Πολύκαρπο.


Άπολυτίκιον. 'Ηχος δ'. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως διαλάμπων αρετών ταϊς άκτϊσι, του εν τω στηθεί του Δεσπότου πεσόντος, εκ πόθου προσεπέλασας τω θείω φωτί' όθεν ως θεόπνευστος, Ιεράρχης έμπρέψας, ϊθυνας την ποίμνην σου, προς νομάς αληθείας. Καί νυν δυσώπει πάντοτε Χριστόν, Πάτερ Βουκόλε, υπέρ των τιμώντων σε.