Έζησε τον 5ο αιώνα μετά Χριστόν. Κόρη του 'Ανθεμίου, ανώτατου διοικητικού άρχοντα της Ρώμης. Ή Άπολλιναρία, φημισμένη για την ωραιότητα και τη φρόνηση της, είχε θερμή πίστη και ολόψυχη αφοσίωση στον Χριστό. Κάποτε της δόθηκε ή ευκαιρία και πήγε στους Αγίους Τόπους στην Ιερουσαλήμ, μαζί με πολλά χρήματα, δούλες και δούλους, για να προσκυνήσει. Μετά τις πρώτες άγιες συγκινήσεις της, θεώρησε χρέος της να απελευθερώσει όλους τους δούλους, άφοϋ τους εφοδίασε με τα ανάλογα χρήματα. Αυτή, μαζί με έναν γέροντα υπηρέτη, πήγε στην Αλεξάνδρεια. Εκεί με πολύ θεοσέβεια και καθαρότητα, ζούσε το μοναχικό βίο. Έγινε φημισμένη στους γυναικείους μοναστηριακούς κύκλους, και πολλές γυναίκες πήγαιναν και συμβουλεύονταν από τη φρόνηση και τη μεγάλη της αρετή. Κάποτε μάλιστα, αρρώστησε από ακάθαρτο πνεύμα ή αδελφή της. Τότε ή Άπολλιναρία πήγε στη Ρώμη και με τίς προσευχές της, ή θεία χάρη θεράπευσε την αδελφή της. "Ολοι τότε προσπάθησαν να την κρατήσουν κοντά τους. Αυτή όμως, αποχαιρέτησε συγκινητικά τους δικούς της και επέστρεψε στο ησυχαστήριο της, όπου ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα της.